نمیدوم چی بگم. حرف دارم ولی نمیتونم بگم. یعنی بیانش برام سخته. اتفاق خوب اینه که الان چندین شب ه ورزش میکنم و حقیقتا حس میکنم حالمو خوب میکنه. از روی یه اپلیکیشن هم ساعتهای درس خوندنمو ثبت میکن

یه شب که آسمون از غم سیه روز و پریشون ه

یه شب که چشمه آهسته توی سبزه میخونه

یه شب که مو به مو مست ه سر زلفت پریشون ه

شاید اشکی به یاد من بریزه از چشمونت

یه شب که تار گیسویت پیچد در تار گیتارم

شاید به گوش تو آید فریاد انتظارم

یه شب که آرزوهایم گیرد رنگ فراموشی

آن شب دور از تو میمیرم در دنیای خاموشی

دیروز نمره ی آخرین درس ارشدم ثبت شد و معدلم میشه 15.94. با این معدل و معدل کارشناسیم باید قید کار علمی تو ایرانو بزنم. احتمالا حتی خاتم هم نگیردم... دیگه حوصله ندارم بیش از این بگم که این چند روزه چی شده، جز اینکه <<باید یکبار به خاطر همه چیز گریه کرد.آن قدر که اشک ها خشک شوند، باید این تن اندوهگین را چلاند و بعد دفتر زندگی را ورق زد.به چیز دیگری فکر کرد.باید پاها را حرکت داد و همه چیز را از نو شروع کرد!...>>

الهی به امید تو

حال عجیبی دارم. زندگیم در حالت تعلیق ه. نمیدونم چرا اونقدر که باید نگران نیستم. البته کم کم دارم استرسی میشم. برکچیان تزمو تایید کرده و بسیار به دفاع نزدیکم. امیدوارم هفتهی دیگه سر و تهش بهم بیاد. ه

از آخرین باری که اینجا نوشتم خیلی اتفاق های هیجان انگیزی افتاده، دفاع کردم، کلیر شدم ولی هنوز کارهای فارغالتحصیلیم مونده که امیدوارم زود انجام بشه و مدرک موقتمو بگیرم. فردا میرم تهران که کارامو انجام بدم. ویزام هم هنوز به دستم نرسیده امیدوارم که زود برسه. دیگه بله واقعا زندگیم داره تغییر می کنه، امیدوارم که با سربلندی ازش درآم. بریم ببینیم چی میشه...

باقی بقایتان :)

من به آنچه که پیش رومه با اعجاز مینگرم :)

خب خب خب، الان یه هفته میشه حدودا که اومدم قارهی جدید،غرب آمریکا :))) هنوز خونهی خودم نرفتم و گوشی و سیم کارد هم ندارم فعلا. فردا هم کلاسا رسما شروع میشه... از شهر بخوام بگم که خب خیلی قشنگه و بع

بیشترین چیزی که این روزا حس میکنم سردرگمی ه. البته فعلا کیفیتش با قبلنا فرق داره. خدایی به سطح بالاتری رسیده. البته شاید اگه تا اخر ترم همینجوری پیش بره،مثل قبلنا بد بشه. تمرکز تو درس خوندن بیشتر شد

این روزا به هدفهایی فکر میکنم که بخاطرشون اومدم اینجا. جملههایی که به خودم میگفتم. حالا میخوام لیستشون کنم: *آمریکا برا بهترین بودن، بهترین نقطهی دنیاست. و خب رسیدن به اون نقطه هم مستلزم تلاش زی

نشستم تو اتاق کنفرانس دانشکده و از خودم بدم میاد. تو سرم دعواس، نمی دونم این که می خوام کنم خودمو جر بدم بخاطر خودمه یا بخاطر بقیه. این هفته بهتر از هفته ی قبل بودم. امروز هم رفتم کلاس ورزش ثبت نام ک